elmagoesnuts

Van NOOT naar deugd. Hier vind je mijn walnootrecepten en avonturen rondom het kweken, oogsten, kraken en bereiden van walnoten. Veel lees- en kookplezier!

Archief voor de categorie “Borrel”

Courgetterolletjes gevuld met walnoot en kaas

Komkommertijd is afgelopen, maar courgettes zijn er nog volop. Helaas zijn die van mijn eigen planten te klein om voor dit recept te gebruiken, maar door het grote aanbod zijn ze op dit moment volop verkrijgbaar voor leuke prijzen. Verder heb je niet zoveel nodig en heb je dit borrelhapje of tapasgerecht snel gemaakt. Het is bijna géén recept; het is ‘what you see if what you get’. Als je verschillende kleuren courgette gebruikt, ziet het er extra feestelijk uit. Had ik al gezegd dat de smaakcombinatie van gegrilde courgettes en walnoten met Gorgonzola echt super is? Snel uitproberen!

IMG_3451

Ingredienten

  • twee courgettes, liefst geel en (licht)groen, zo recht mogelijke
  • ca. 100 gram Gorgonzola
  • ca. 10 walnoten
  • olijfolie
  • grillpan
  • cocktailprikkertjes
  • verse peper
  • eventueel wat zout

Bereiding

  1. Kraak de walnoten en maak er kleine stukjes van om straks mee in de courgette te rollen. Rooster de stukjes even in de droge (grill)pan tot ze beginnen te geuren en verwijder zoveel mogelijk de losse schilletjes (schudden in een zeef).
  2. Was de courgettes en snijd ze in zo dun mogelijke lange plakken om te grillen. De stukjes en randjes die je overhoudt, kun je in een soep, pastasaus, salade of wat dan ook verwerken. Of gewoon meteen opsnoepen!
  3. Verhit de grillpan op hoog vuur en grill de plakken courgette in delen aan beide kanten tot ze gaar zijn (even prikken met een vork) én een mooi grill-streepje hebben.IMG_3449
  4. Bestrijk de gegrilde repen courgette met een beetje olijfolie en bestrooi ze met wat verse peper uit de molen en eventueel met een beetje zout. Laat ze even afkoelen.
  5. Verdeel steeds wat gorgonzola over de plakken courgette en verdeel er enkele stukjes noot overheen, zodat je ze goed kunt oprollen. Steek elk rolletje vast met een mooi prikkertje.

Tips

  • Je kunt deze rolletjes heel goed van te voren maken en koel bewaren. Serveer ze niet te koud, want dan proef je de smaken niet goed meer.
  • Serveer de rolletjes als amuse, voorgerechtje (op een bedje van rucola), bijgerecht of met meerdere tapas.
  • Houd je van pittig, gebruik dan de pittige variant van Gorgonzola. Wil je de rolletjes meer mediterrane smaak geven, rol dan wat verse tijm of oregano mee op. Ook lekker: salie!

Muhammarra – walnotenpaprikadip

Het is altijd leuk om een nieuw dip voor bij brood te hebben, zodat je weer eens wat anders bij de borrel kunt serveren. Deze paprika-walnotendip kun je ook heel goed combineren met groenten zoals komkommer, radijs en wortel. Heb je met dit warme weer geen zin om te koken, maak er dan een lekkere “crackermaaltijd” van met allerlei rauwkost, lekker vers speciaal (vakantie)brood, crackers en diverse smeersels en tips. Zie tips onderaan voor bruikbare recepten met walnoten. Dek de tuintafel gezellig of neem alles mee voor een zomerse picknick! 

Ingrediënten

  • 3 rode paprika’s
  • 50 g broodkruim van vers brood (evt. vervangen door havermout)
  • ½ el citroensap
  • 1 el granaatappelsiroop
  • 1½ tl gemalen komijn
  • 1 el gedroogde chilivlokken
  • 1 kleine teen knoflook
  • 75 g gedopte walnoten in kleine stukjes
  • 2 el olijfolie
  • zout
  • evt. snufje gerookte paprika

Bereiding

  1. Verwarm de oven voor op 200 graden of zorg  voor een hete barbecue.
  2. Zet de paprika’s op de bakplaat of barbecue en rooster ze ca. 30-35 minuten. Draai ze af en toe om en kijk wanneer ze gaar zijn. Het vel wordt zwart. Haal ze dan uit de oven en pak ze in folie of een plastic zakje, zodat je na afkoelen heel gemakkelijk het vel eraf pelt. Als je geen tijd of zin hebt, kun je natuurlijk gewoon kant-en-klaar geroosterde paprika’s gebruiken uit een pot, maar die hebben wel een wat friszure smaak.
  3. Droog de paprika’s en doe ze in de vijzel. Voeg broodkruim, citroensap, granaatappelsirooop en de specerijen toe. Bewerk alles met de stamper tot je een mooie structuur hebt; je mag nog wel paprika herkennen.
  4. Verkruimel de walnootstukjes over de massa en roer deze erdoor. Het is lekker als je de structuur van de walnoot nog duidelijk herkent. Je kunt de ook van tevoren fijner maken in de vijzel als je dat handig vindt.
  5. Maak de dip op smaak met zout en olie. Voeg naar smaak nog wat granaatappelsiroop of zout toe. Het zout versterkt de smaak en als dip moet hij ook wel wat toevoegen aan je brood of groenten. Laat de smaken goed doortrekken, dus maak deze dip ruim van tevoren klaar.
  6. De mahammarra smaakt na een dag in de koelkast nog beter, maar serveer hem wel op kamertemperatuur. Strooi er eventueel wat platte peterselie of nog wat walnootstukjes overheen en druppel er wat sliertjes olijfolie overheen.

Tips

IMG_0930

  • Maak zelf lekkere walnotencrackers om in de muhammarra te dippen.
  • Deze lekkere tapenade heb je zo gemaakt en je hoeft nog steeds niet te koken.
  • Een pesto is ook altijd heerlijk op vers brood: hier is een meer klassieke met walnoot en hier is een hippe pesto van bonen – leuk als je die zelf in je moestuin hebt!
  • Een lekker zomers gerechtje voor als je iets meer tijd hebt, is deze Griekse skordalia.
  • In plaats van de vijzel en stamper kun je dit ook met de keukenmachine maken, voor grote hoeveelheden is dit handig. Voor deze hoeveelheid vind ik dat je de structuur met de hand beter onder controle houdt en stopt tot de structuur je aanstaat. Als je wat meer maakt, bewaar de muhammarra dan in een schoon, goed afgesloten potje en eet hem binnen enkele dagen op. Gebruik hem bijvoorbeeld door afgekoelde pasta voor een lekkere pastasalade.

Foto’s van dips zijn altijd een beetje lastig – stel je hierbij een schaaltje met rode niet gladde puree voor. Ik moet hier nog een fotogenieke foto maken, gezellig met wat groenten erbij.

 

Kastanjeboter met walnoten

 

img_3280

overdekte markt in Oxford

Geïnspireerd door mijn bezoek aan Engeland vorige week, heb ik dit gerechtje gemaakt. Het is een echt winters Engels recept dat je nog best voor Kerst kunt maken. Als je zelf geen kastanjes hebt geraapt en bewaard, kun je nu mooie grote bij Jumbo en Albert Heijn kopen. Dit smakelijke botertje combineert heel goed met wild en gevogelte, typisch iets dat we gaan eten als de donkere dagen het extra gezellig maken in de keuken en aan tafel. Het is ook een gezellig klusje voor een donkere middag of lange avond, want de kastanjes moeten eerst gepoft worden en de walnoten natuurlijk gedopt en geroosterd. Voor mensen met een houtkachel of gezellig fornuis dat altijd brandt, helemaal heerlijk!

img_3275

smelly business

img_3278

let op het grappige bordje over  ‘eekhoornkeurmerk’

 

 

Ingrediënten

  • ca. 1 kop (2,5 dl) verse kastanjes
  • ca. 50 g gedopte walnoten
  • 2 el. zonnebloemolie of walnotenolie
  • 1/2 tl. zout
  • ca. 3 el. water

Bereiding

  1. Verwarm de oven voor op 200 graden.
  2. Snijd elke kastanje kruislings in en leg ze op de bakplaat. Rooster de kastanjes ongeveer 30 minuten.img_3337
  3. Probeer de schil van de kastanjes eraf te halen als ze nog warm zijn, omdat het dan gemakkelijker gaat.
  4. Rooster ondertussen de walnoten op dezelfde bakplaat kort tot ze verkleuren, ca. 5-7 minuten.
  5. Doe de kastanjes en walnoten in een keukenmachine  en vermaal ze heel fijn. Voeg de olie en zout toe en voeg dan in beetjes het water toe, terwijl je de keukenmachine in stapjes laat draaien (pulse). Ga door tot je een mooie romige en smeerbare massa hebt. Voeg eventueel wat water of extra noot toe voor de juiste dikte.
  6. Proef en maak de kastanjeboter op smaak.
  7. Gebruik de kastanjeboter bij wildgebraad of gevogelte. Je kunt het ook gebruiken op brood of toast natuurlijk. Lees meer variatietips onderaan.
  8. Bewaar de boter maximaal twee weken in de koelkast.

img_3344

Tips

Als je wat fijngesneden dadels of wat honing toevoegt, maak je van deze kastanjeboter een zoetere variant die ook goed combineert met bijvoorbeeld kaas. Deze boter wordt wat frisser als je er roomkaas doorheen mengt.

Om een extra hartige boter van te maken, kun je ook knoflook, kruiden en citroenrasp toevoegen. Op die manier kun je er ook groentes, zoals bleekselderij, mee vullen. Een lekker borrelhapje voor het Kerstdiner.

Als je geen keukenmachine hebt (of te lui om hem te pakken zoals ik vandaag), kun je de boter ook vijzelen. Het is best zwaar, maar de beloning groot: een geurig fijn zoet/hartig botertje!

Ik wens je Knusse Kerstdagen

en

Smakelijk Nieuwjaar!

(ook de vogels en eekhoorns)

6617674668b5085df56d5b6384ef3fc0

foto van Pinterest

 

 

Paaseieren gevuld met walnotencrème

IMG_0967Precies op tijd voor Pasen of misschien juist wel leuk om op tweede Paasdag te maken van de hardgekookte eieren die over zijn? Maak deze lekkere gevulde eitjes, waarbij de ansjovis en walnoot de eieren veel extra smaak geven. Behalve dat je deze gevulde eieren kunt serveren als borrelhapje, smaken ze ook erg lekker bij een stamppotje met spinazie, rucola of al met vroege raapstelen!

Ingrediënten

  • 4 eieren
  • 10 walnoten (voor de vulling)
  • 8 mooie halve walnoten (garnering)
  • 2 ansjovisfilets
  • 40 g zachte boter
  • het sap van een halve citroen
  • zout, peper

IMG_0975

Bereiding

  1. Kook de eieren hard (of pak vier gekleurde hardgekookte eieren).
  2. Kraak de noten en hak ze fijn.
  3. Snijd de enigszins afgekookte eieren in de lengte doormidden en haal de dooiers eruit.
  4. Prak de dooiers fijn in een wijde kom.
  5. Meng de gehakte walnoten met ansjovis en boter door de geprakte eidooiers.
  6. Voeg de citroensap toe, maar proef steeds of de vulling niet te zuur wordt.
  7. Maak de vulling op smaak met peper en zout. Voeg dan eventueel nog wat citroensap toe.
  8. Vul de halve eieren met de vulling.
  9. Garneer de eieren met peterselie en een halve walnoot. Helaas had ik nu voor de foto geen verse peterselie in huis/tuin, maar je ziet dat die kleur wel nodig is! De eitjes zijn overigens toch erg lekker zo.
  10. Bewaar ze tot gebruik afgedekt in de koelkast, maar serveer ze niet te koud!

Smakelijk Pasen!

pasen


Walnotenlikeur maken – deel 4 en einde

En toen waren de twee maanden om en konden we onze groene noten met Doppelkorn en specerijen gaan zeven en bottelen! Dat liep toch anders af dan verwacht. Lees en huiver voor het laatste deel van dit vervolgblog.

Toen wij onlangs in Nunspeet waren, hadden we het te druk met bijkletsen en koken uit de moestuin om met de walnoten aan de slag te gaan, dus we zouden elk onze eigen pot verwerken en van elkaar horen.

Marjolijn was mij voor en belde me ’s maandags geschrokken op: er was iets niet goed met de likeur en hij smaakte vreselijk! Marjolijn had na het zeven van de noten voorzichtig een half theelepeltje geproefd en dit meteen zoveel mogelijk uitgespuugd en nagespoeld met heel veel cola! Ook Ton, die alleen een drupje proefde, was overtuigd dat er iets niet goed gegaan was! Het was niet te drinken, bah!!

Ik zocht eerst eens op of de likeur nu al goed van smaak moest zijn, omdat hij nog enkele maanden na moet rijpen. Maar ik las eigenlijk alleen maar dat de smaak beter zou worden na twee of drie maanden en niet dat hij pas dan drinkbaar zou worden.  Hij zou dus nu al drinkbaar moeten zijn, maar was dat helaas niet.

De volgende dag wilde ik ’s avonds met mijn pot met noten aan de slag, maar voordat ik zover was, belde Marjolijn weer: ‘Ik wil je even waarschuwen, want ik had de likeur toch door een kaasdoek gezeefd? Nou, die kaasdoek heb ik toen in een sopje gespoeld, maar nu heb ik één bruine hand!’ Toen we uitgelachen waren en ik me inprentte later met huishoudhandschoenen in actie te komen, kwam er nog het tweede deel van haar verhaal: ‘Maar dat is niet alles! Ik had de gezeefde noten gisteren bij het afval gedaan en toen heeft de hond de zak open gemaakt en van die noten gegeten!’ Een van de twee hondjes had blijkbaar wat van de noten gegeten en was de hele nacht hartstikke ziek geweest. Gelukkig had de hond uiteindelijk overgegeven en had dit avontuur voor de hond verder geen gevolgen, maar we waren wel geschrokken! Stel je voor!IMG_9397

Toen we hier thuis de pot openmaakten, rook de inhoud van de pot lekker fris en wat kruidig. Maar de bovenlaag van de inhoud zag er niet echt heel aantrekkelijk uit om te drinken, zie foto. Na de waarschuwing uit Nunspeet proefden we hier niet meer dan een tipje van de tong, maar dit gaf meteen een prikkelend gevoel en dat is over het algemeen geen goed teken! Bovendien was de smaak ronduit smerig.

Zie hier dus het vervolg van wat we met de inhoud van de pot gedaan hebben. We namen afscheid van een decoratieve pot met inhoud, die op de een of andere manier echt niet drinkbaar en mogelijk zelfs bedorven of giftig was.

Ik belde met een vriendin die microbioloog en food chemicus is om te analyseren wat er mis gegaan kan zijn. Eigenlijk hebben we geen duidelijke oorzaak kunnen vaststellen, helaas, maar denken we aan twee mogelijke boosdoeners. Misschien waren onze groene noten nog te klein en bevatten ze dan een stof in een te hoge concentratie, die later (deels) verdwenen is, die giftig is of wordt in combinatie met een ander ingrediënt? Deze stof zou dan een functie hebben voor de groei en later verdwenen zijn door de ontwikkeling van de vrucht? Helaas heb ik hier nog geen informatie over kunnen vinden. In recepten voor notenlikeur (nocino) lees ik steeds hoe je niet te laat moet oogsten en dat je dit kunt testen door inprikken van de groene vrucht, maar nooit over te vróeg oogsten. Wat wel zeker ook mee kan hebben gespeeld, is de hoeveelheid noten. Recepten geven hiervoor natuurlijk een verhouding, uitgaande van grote groene vruchten net voordat de eigenlijke walnoot zich begint te vormen. Wij hebben in verhouding veel meer groene noten gebruikt en de potten bijna helemaal gevuld met kleine noten, en daarna de specerijen en de drank toegevoegd. Dit zou er ook voor hebben kunnen zorgen dat de smaak veel te sterk en prikkelend geworden is, maar zeker weet ik ook dit niet.

De andere hypothese heeft te maken met het schoonmaken van de potten. Ik kocht nieuwe potten voor dit ‘project’ en reinigde deze met een sodasopje met kokend water. Ik spoelde de potten na met kokend water en liet ze drogen op een schone theedoek. Nu zou het zomaar kunnen zijn dat ik de potten niet goed genoeg gespoeld heb en er nog restjes soda in de potten gezeten hebben. Alcohol en soda samen zijn niet echt een gezonde combinatie! Hierover vond mijn vriendin wel informatie.IMG_9399

Gelukkig bevestigde mijn vriendin wel dat je potten of flessen voor de inmaak inderdaad het beste schoon kunt maken met soda en het water óf in een hete oven (droogsterilisatie), dus dat stak ik er in elk geval van op. Potten in de vaatwasser schoonmaken voor de inmaak is minder betrouwbaar vanwege andere voedingsresten, dus dit kan alleen in een superschone vaatwasser zonder andere vuile vaat.

Maar helaas heb ik geen definitief eenduidig antwoord gekregen op de vraag waarom onze walnotenlikeur ondrinkbaar is geworden en moest eindigen in de gootsteen (zie foto). Behalve de slappe lach over deze klunzige actie en een gezellige plukmiddag, leverde deze inspanning dus niks op.

Mocht iemand een idee of duidelijke informatie hebben over wat er fout ging bij het maken van walnotenlikeur, dan houd ik mij zeker aanbevolen!

Lees de eerdere, meer hoopvolle delen van dit blog hier: deel 1, deel 2, deel 3. Het gebruikte recept staat hier.

Walnoten in zoet-zuur

IMG_9228Bij het maken van walnotenlikeur hield ik wat groene noten over en daarmee experimenteerde ik met het maken van walnoten in zoet-zuur. Als je niet gewend bent aan de Engelse pickles en nooit piccalilly eet, zul je aan de smaak van deze noten moeten wennen, maar als je ze goed combineert als bijgerecht, zijn ze erg smakelijk en verfrissend! Je kunt dit gerecht alleen maken als je verse, groene noten hebt, die je van de boom plukt! Dit gebeurt meestal rond half tot eind juni, maar dit jaar waren de noten toen nog erg klein, zoals je op de foto’s ziet. Controleer of de noten geschikt zijn door er even in te prikken met een satéprikker of metalen shaslick stick. Lukt dit met gemak, dan zit er nog geen harde kern van de uiteindelijk walnoot in en kun je de groene noten gebruiken. De hoeveelheden zijn in dit recept niet heel nauwkeurig, maar probeer het ook vooral op eigen gevoel van smaak te maken. Het maakt veel uit of de noten groot of klein zijn en ook in welke hoeveelheid je de noten in zoet-zuur maakt. Ga het experiment ook aan, het is niet moeilijk!

Ingrediënten

  • ca. 4 koffiemokken groene walnoten
  • 14 eetlepels zout (in 2 porties gebruiken bij de voorbereiding)
  • 1 fles eenvoudige balsamico azijn 250 ml
  • ca. 125 g bruine of rietsuiker
  • 1/2 tl. vermalen peperkorrels
  • 1/2 tl. vermalen kruidnagel (vijzel)
  • mespuntje kaneel
  • 1 cm. verse gember geraspt

VoorbereidingIMG_8705IMG_8698

Draag bij het plukken en bereiden van dit gerecht steeds huishoud- handschoenen om zwarte vingers te voorkomen!

  1. Pluk groene walnoten en spoel deze kort onder de kraan om eventueel zand of ander vuil te verwijderen.
  2. Prik elke walnoot in met een vork net door de groene bast heen. Met heel kleine walnoten, kun je de noten ook halveren (zie foto’s).
  3. Doe de walnoten in een afsluitbare voorraaddoos die je vult met koud water zodat de noten onderstaan en voeg  het zout toe. Laat dit een week staan op kamertemperatuur.
  4. Giet de noten na een week af en ververs water en zout.
  5. Optioneel: laat de noten een paar dagen aan de lucht drogen voordat je ze verder verwerkt. Ze zullen dat pikzwart kleuren.

Bereiding

  1. Desinfecteer jampotten met gekookt water of in de hete oven en zet ze klaar.
  2. Breng de balsamico aan de kook samen met de suiker en de specerijen.IMG_8795
  3. Voeg dan de zwarte walnoten toe en breng opnieuw aan de kook. Laat het geheel ongeveer 15 minuten doorkoken op laag vuur.
  4. Vul de jampotjes met de noten en het zoet-zuur en sluit ze meteen af. Koel de potten snel terug door ze in de gootsteen gevuld met koud water te zetten. Zet ze daarna in een koele kelder of in de koelkast.
  5. Serveer de walnoten in zoet-zuur als garnituur bij een kaasplank, bij charcuterie als voorgerecht of bij gekookte aardappelen.
Tip
  • Na openen kun je de walnoten in de koelkast nog ongeveer twee weken bewaren.
  • Wil je een dikke stroop maken, voeg je 1/3 deel honing toe en kook je de massa in tot 1/3 deel.IMG_9230

Likeur van groene walnoten maken – deel 2

Frame Artist(1)Afgelopen zondag was het zover: groene walnoten plukken om likeur te maken! De natuur loopt ongeveer een maand achter, waardoor de groene noten die we plukten qua afmeting deden denken aan olijven. We moesten er dus veel meer plukken om voldoende hoeveelheid te hebben. Toen de regenbuien waren verdwenen, konden we heerlijk in de zon aan de slag. Marjolijn plukte de walnoten vanaf de grond en ik plukte vanaf een grote trap. In eerste instantie dachten we dat we een tangetje moesten gebruiken, maar je draait de noten heel gemakkelijk van hun takje af, meestal met twee of drie tegelijk. We werkten zo een aantal grote bomen af.

Al snel rook het lekker fris naar walnotenblad en de geur van de groene noten: heerlijk! Het was erg leuk om de bomen eens van zo dichtbij te bekijken: een heel ander, bijna intiem, perspectief. Dit gevoel werd nog versterkt doordat je de jonge babyvruchten zo vroeg van de boom ‘afpakte’ en ik dacht af en toe:”Sorry, boom!” Het was leuk om te ontdekken dat de noten over het algemeen hoger in de boom groter waren en dat bij een van de bomen duidelijk verschil was in zonkant – veel noten – en noordwestzijde, met veel minder vruchten.

Volgens Italiaanse bijgeloof moet je de likeur maken met een oneven aantal walnoten, IMG_8697maar dat werd gezien de kleine afmeting van de noten wat lastig. We hebben dus gewoon heel veel noten geplukt om likeur van te gaan maken en zeiden tegen elkaar dat we vast een oneven aantal hadden. We namen ook nog wat verse citroenen mee uit de heerlijke tuin van de Smallekamp – wat een luxe om zo te kunnen plukken! – en konden de keuken in. Ondanks dat ik al snel handschoenen had aangedaan tijdens het plukken, reageerde het stofje op mijn hand op de vochtige schil van de citroen en werden mijn duim en wijsvinger knalrood, heel gek! Natuurlijk had ik de camera bij de hand om alle stappen vast te leggen, dus zie hier de zomerse kleurencombinatie van frisgroene walnoot, gele citroen en rode duim en wijsvinger.

In de kIMG_8698euken spoelden we de walnoten af om wat zand en gras van het oprapen van gevallen noten kwijt te raken, maar wel kort om geen smaakverlies te hebben. Het snijden van de kleine walnoten was een aardig klusje; als je grote walnoten hebt, ben je veel sneller klaar. Een heerlijk rustig klusje dus voor na het klimmen en plukken. We vulden twee grote, schoon gespoelde weckpotten met in de lengte halfdoor gesneden vruchten. Bij grote noten zou je ze in kwarten snijden, maar wij vonden deze maat prima voor de kleine vruchten.

Toen we de potten half gevuld hadden, begonnen de snijvlakken van de noten langzaam donker te kleuren en we besloten om alvast de drank toe te voegen, in ons geval Doppelkorn, maar je kunt ook Wodka of iets anders kiezen. Toen beide potten aardig vol zaten, vulden we de potten af met de drank en voegden we de smaakmakers toe: een opengesneden vanillestokje, kaneelstokjes, steranijs, een stuk verse gember in stukjes, rasp van de citroen en ook wat sap, kruidnagels en natuurlijk een behoorlijke hoeveelheid suiker.

Omdat we geen duidelijke hoeveelheid walnoten hadden – vaak lees je bijvoorbeeld 30 noten (je zou dan voor de zekerheid 31 kunnen doen) – hebben we alle andere ingrediënten ook niet precies afgewogen. Het is leuk om er een eigen draai aan te geven en hopelijk straks blij verrast te worden met het resultaat. Ik heb wel ongeveer bijgehouden wat we hebben toegevoegd voor het geval we het eindresultaat zo meteen niet zoet of kruidig genoeg vinden. Dit is ongeveer wat er in een pot van 1,5 liter is gegaan:

IMG_8702

  • Heel veel kleine walnoten, niet gewogen of geteld, zie foto
  • Doppelkorn ca 1 liter
  • 2 kaneelstokjes per fles
  • Citroenzest van 1 citroen en beetje sap
  • 6 à 8 opscheplepels suiker
  • 4 x steranijs
  • Stuk gember van halve dikke duim
  • 1 vanillestokje
  • 5 kruidnagels

Toen alle ingrediënten in de pot zaten, kon de deksel erop en was het eerste deel van het werk gedaan. De suiker was niet meteen opgelost en zakte mooi langzaam naar beneden. De tweede dag heb ik mijn pot nog gezwenkt om zeker te weten dat alle suiker en specerijen goed vermengd waren, maar nu staat hij op een koele plek te wachten. We gaan twee maanden wachten op het resultaat. We gaan dan de potten openen en de inhoud door een kaasdoek zeven en in schone flessen doen, die vervolgens liefst nog drie maanden moeten narijpen om de smaak helemaal tot zijn recht te laten komen. Misschien kunnen we er dan eindelijk mee proosten op een nieuw huis? Lees het vervolg over twee maanden, tenzij er tussentijds iets gebeurt met de potten! IMG_8703

Deel 1 gemist? Lees hier.

Likeur van groene walnoten

Juni is de tijd van de groene walnoten. De bomen zitten volop in het blad en de bomen laten hun groene vruchten zien. Als ik langs een walnotenboom loop, moet ik even met mijn vingers aan een blad zitten om die heerlijk frisse geur op te snuiven. Rond de tijd dat de asperges niet meer gestoken gaan worden, 24 juni, is het juist tijd om de groene noten te oogsten.  Inderdaad, behalve dat je met droge en natte walnoten in de keuken aan de slag kunt, kun je al eerder in het jaar met groene noten culinaire aan de slag.

dordogne_station1Groene noten geven een specifieke smaak af, die vrij komt als je ze inprikt of doorsnijdt. Door ze daarna in een vloeistof te leggen, wordt die smaak afgegeven. Na 1 juli zijn de groene walnoten over het algemeen te hard van binnen en wordt de smaak niet meer goed afgegeven. Bekende toepassingen van groene noten zijn onder andere walnotenlikeur en walnotenwijn. Ik ontdek steeds meer toepassingen van de groene walnoot, zoals walnotenketchup en walnotenchutney!

Dit jaar ga ik voor het eerst experimenteren met de groene walnoten en wil ik graag walnotenlikeur gaan maken. Ik ben bezig geweest om me op verschillende recepten te oriënteren, heb een afspraak gemaakt om op de Smallekamp te oogsten en heb Doppelkorn gekocht als basis voor de walnotenlikeur. IMG_8653Ik moet nog snel grote weckpotten kopen voordat we naar Nunspeet gaan om de walnoten te gaan plukken. Grappig, walnoten plúkken in plaats van rapen! Ik moet ook niet vergeten rubberen handschoenen en een groot keukenschort mee te nemen, want de groene noten geven bij het inprikken de bekende verfstof juglon af, die heel slecht van je handen en kleding af te halen is. Ik ben heel benieuwd of de noten groot genoeg en gemakkelijk door te prikken zijn, anders gaat het feest niet door.

Ik ga hier onze vorderingen bijhouden, dus als je zelf een notenboom hebt, kun je me volgen en meedoen. Zondag aanstaande ga ik hopelijk groene noten plukken en verwerken tot likeur. In stappen, want de noten moeten minimaal 6 weken intrekken, waarna je er suiker bij moet gaan doen en dan nog ongeveer een week moet wachten voordat je de walnotenlikeur kunt gaan proeven. Bij andere recepten voeg je wel meteen de suiker toe. In beide gevallen schijnt na drie maanden de smaak nog beter te zijn. Dat komt goed uit met de zomervakantie voor de boeg. Ik heb ook al verhalen gelezen over troebele, wrang smakende drankjes, dus het wordt vast spannend om dat te volgen! Dit hele proces ga ik hier in stappen te beschrijven.

Ondertussen lijkt het buiten IMG_0420wel herfst en eten we van het laatste potje walnotenjam. Deze jam, eigenlijk confiture, is alleen maar lekkerder geworden is sinds ik hem vorig jaar in februari maakte. De walnotensmaak is veel sterker dan toen ik hem net gemaakt had. Ook dat is dus een product om te maken en even een paar maanden geduld mee te hebben. Handig om te weten als je na de zomer ook van (eigen) verse appels deze heerlijk confiture wilt gaan maken.

Hartige walnotenkaastaart met peer

IMG_9311
We aten bij vrienden en kregen deze taart als dessert en wat een leuke vondst! De taart combineert eigenlijk zoet en hartig en kan daarmee concurreren met zowel een zoet toetje als een kaasplank. De algehele smaak van de taart is meer hartig dan zoet door het gebruik van pittige kaas. Zorg voor de juiste smaakbalans door de peer niet te klein te snijden, zodat je bij elke hap hartig met zoet tegelijk proeft. De taart kan behalve als dessert van een diner ook prima als lunchgerecht gegeten worden. Serveer er dan een lekkere salade bij. Tenslotte kun je kleine puntjes serveren op een buffet of bij de borrel. Een veelzijdig taartje dus!
 
Ingrediënten 

IMG_9307

de taart vóór het bakken

Voor het deeg:
  • 200 g bloem
  • 50 g gemalen walnoten
  • 100 g koude boter
  • 1 eidooier
  • zout
  • 1theel. azijn
 
Voor de vulling:
  • 4 rijpe peren
  • 250 g Stilton of andere blauwe schimmelkaas
  • 6 eieren
  • 100ml slagroom (of vetarme kook-room / sojaroom)
  • 40 g grof verkruimelde walnoten
  • peper 
 
Bereiding
  1. Dop de walnoten en maal de helft van de walnoten fijn. Als je geen keukenmachine of koffiemolen hebt, kun je de noten ook in een plastic zak doen en met de deegroller erover heen rollen.Processed with Moldiv
  2. Kneed de bloem met de noten, boter, eidooier zout en azijn tot glad deeg.
  3. Laat de deegbal in folie in koelkast 30 min.
  4. Rol het deeg uit en  bekleed hiermee een ingevette vorm van 26 cm. Maak de rand wat dikker.
  5. Schil de peren en verdeel deze in niet al te kleine stukjes over de bodem.
  6. Verkruimel de kaas en meng deze met de eieren en room. Verdeel dit mengel over de laag met peren.
  7. Verkruimel als laatste de walnoten over de taart voor een mooie en straks krokante finish.
  8. Bak de taart op 180 graden Celsius (hete lucht 160 graden) in ca. 50 minuten gaar.

Tip

  • Maak de rand van de taart niet te dun, omdat het deeg met de walnoten vrij kruimelig is en de rand dan snel breekt!IMG_7819
  • Besmeer de bodem van de taart met wat zachte geitenkaas voor extra smaak.
  • Varieer steeds met soorten kaas voor steeds een andere hartige perentaart met walnoten en kaas.
  • Serveer de taart, heel klassiek, als dessert met een lekker glaasje rode port of een glas rode wijn.IMG_7816

Notencrackers

IMG_7626Kaas en noten gaan altijd samen, dus daarom maar eens zelf gezonde crackers van walnoten maken, die je kunt gebruiken als toastje voor bij kaas. Met dit recept maak je ongeveer 30-40 crackertjes en het is sneller klaar dan naar de winkel gaan om crackers te kopen (ik ga er voor het gemak van uit dat je al gedopte noten hebt!)! De crackers smaken ook zonder kaas trouwens erg lekker, zeker als je de bovenkant nog bestrooit met bijvoorbeeld sesamzaad of maanzaadjes! Als je crackers overhoudt, eet je ze ’s morgens als ontbijt.

IngrediëntenIMG_7616

  • 300 g gedopte walnoten of gemengde noten
  • 1 ei
  • 2 el water
  • 3/4 tl zeezout
  • Eventueel zaadjes om mee te bestrooien

Bereiding

  1. Verwarm de oven voor op 180 graden Celsius. Bekleed twee bakplaten met bakpapier of siliconenmatjes.IMG_7618
  2. Vermaal de noten in de keukenmachine of met de staafmixer.
  3. Voeg het ei, water en zeezout toe en roer dit met een houten lepel tot het een behoorlijk taai deeg vormt.
  4. Verdeel het deeg in tweeën en stort beiden op een bakplaat.  Een vierkante bakplaat is het meest praktisch, maar ik moest het vandaag even doen met rond in verband met mijn tijdelijke combi-oven.
  5. Rol beide delen deeg uit op de bakplaat tot ca. 2-3 mm. dikte. Als heIMG_7621t deeg wat aan je deegroller plakt, leg je er nog een vel bakpapier op en rol je daaroverheen. Zo kun je het deeg heel gemakkelijk helemaal platrollen.
  6. Snijd het deeg met een houten spatel in vierkantjes of driehoekjes en bestrooi eventueel met zaadjes (of andersom, zoals ik op de foto).
  7. Bak de crackers ca. 10 minuten in de oven, maar blijf er vooral bij in de buurt om te zien of ze niet te hard gaan! Crackers kunnen snel aanbranden!

Tip
Natuurlijk kun je deze crackers in plaats van met kaas, ook besmeren met notenpaté. Hier vind je twee recepten. Op de foto bovenaan zie je dat ik er vandaag de tapenade met gedroogde tomaatjes en walnoot bij maakte. Of kijk even in het menu rechts bij Borrel voor een ander idee.

Ik houd erg van knapperig en krokant in eten, zoals crackers, dus ik bewaar de crackers nooit zo lang. Maar als je ze goed luchtdicht verpakt in een doos of blik, zouden ze wel een paar dagen krokant moeten blijven.

Ik maakte vandaag een halve hoeveelheid en gebruikte 75 g walnoten en 75 g pecannoten – samen met de sesamzaadjes een heerlijke geur en smaak!
IMG_7622

Berichtnavigatie