elmagoesnuts

Van NOOT naar deugd. Hier vind je mijn walnootrecepten en avonturen rondom het kweken, oogsten, kraken en bereiden van walnoten. Veel lees- en kookplezier!

Archief voor de tag “borrelhapje”

Muhammarra – walnotenpaprikadip

Het is altijd leuk om een nieuw dip voor bij brood te hebben, zodat je weer eens wat anders bij de borrel kunt serveren. Deze paprika-walnotendip kun je ook heel goed combineren met groenten zoals komkommer, radijs en wortel. Heb je met dit warme weer geen zin om te koken, maak er dan een lekkere “crackermaaltijd” van met allerlei rauwkost, lekker vers speciaal (vakantie)brood, crackers en diverse smeersels en tips. Zie tips onderaan voor bruikbare recepten met walnoten. Dek de tuintafel gezellig of neem alles mee voor een zomerse picknick! 

Ingrediënten

  • 3 rode paprika’s
  • 50 g broodkruim van vers brood (evt. vervangen door havermout)
  • ½ el citroensap
  • 1 el granaatappelsiroop
  • 1½ tl gemalen komijn
  • 1 el gedroogde chilivlokken
  • 1 kleine teen knoflook
  • 75 g gedopte walnoten in kleine stukjes
  • 2 el olijfolie
  • zout
  • evt. snufje gerookte paprika

Bereiding

  1. Verwarm de oven voor op 200 graden of zorg  voor een hete barbecue.
  2. Zet de paprika’s op de bakplaat of barbecue en rooster ze ca. 30-35 minuten. Draai ze af en toe om en kijk wanneer ze gaar zijn. Het vel wordt zwart. Haal ze dan uit de oven en pak ze in folie of een plastic zakje, zodat je na afkoelen heel gemakkelijk het vel eraf pelt. Als je geen tijd of zin hebt, kun je natuurlijk gewoon kant-en-klaar geroosterde paprika’s gebruiken uit een pot, maar die hebben wel een wat friszure smaak.
  3. Droog de paprika’s en doe ze in de vijzel. Voeg broodkruim, citroensap, granaatappelsirooop en de specerijen toe. Bewerk alles met de stamper tot je een mooie structuur hebt; je mag nog wel paprika herkennen.
  4. Verkruimel de walnootstukjes over de massa en roer deze erdoor. Het is lekker als je de structuur van de walnoot nog duidelijk herkent. Je kunt de ook van tevoren fijner maken in de vijzel als je dat handig vindt.
  5. Maak de dip op smaak met zout en olie. Voeg naar smaak nog wat granaatappelsiroop of zout toe. Het zout versterkt de smaak en als dip moet hij ook wel wat toevoegen aan je brood of groenten. Laat de smaken goed doortrekken, dus maak deze dip ruim van tevoren klaar.
  6. De mahammarra smaakt na een dag in de koelkast nog beter, maar serveer hem wel op kamertemperatuur. Strooi er eventueel wat platte peterselie of nog wat walnootstukjes overheen en druppel er wat sliertjes olijfolie overheen.

Tips

IMG_0930

  • Maak zelf lekkere walnotencrackers om in de muhammarra te dippen.
  • Deze lekkere tapenade heb je zo gemaakt en je hoeft nog steeds niet te koken.
  • Een pesto is ook altijd heerlijk op vers brood: hier is een meer klassieke met walnoot en hier is een hippe pesto van bonen – leuk als je die zelf in je moestuin hebt!
  • Een lekker zomers gerechtje voor als je iets meer tijd hebt, is deze Griekse skordalia.
  • In plaats van de vijzel en stamper kun je dit ook met de keukenmachine maken, voor grote hoeveelheden is dit handig. Voor deze hoeveelheid vind ik dat je de structuur met de hand beter onder controle houdt en stopt tot de structuur je aanstaat. Als je wat meer maakt, bewaar de muhammarra dan in een schoon, goed afgesloten potje en eet hem binnen enkele dagen op. Gebruik hem bijvoorbeeld door afgekoelde pasta voor een lekkere pastasalade.

Foto’s van dips zijn altijd een beetje lastig – stel je hierbij een schaaltje met rode niet gladde puree voor. Ik moet hier nog een fotogenieke foto maken, gezellig met wat groenten erbij.

 

Advertenties

Paaseieren gevuld met walnotencrème

IMG_0967Precies op tijd voor Pasen of misschien juist wel leuk om op tweede Paasdag te maken van de hardgekookte eieren die over zijn? Maak deze lekkere gevulde eitjes, waarbij de ansjovis en walnoot de eieren veel extra smaak geven. Behalve dat je deze gevulde eieren kunt serveren als borrelhapje, smaken ze ook erg lekker bij een stamppotje met spinazie, rucola of al met vroege raapstelen!

Ingrediënten

  • 4 eieren
  • 10 walnoten (voor de vulling)
  • 8 mooie halve walnoten (garnering)
  • 2 ansjovisfilets
  • 40 g zachte boter
  • het sap van een halve citroen
  • zout, peper

IMG_0975

Bereiding

  1. Kook de eieren hard (of pak vier gekleurde hardgekookte eieren).
  2. Kraak de noten en hak ze fijn.
  3. Snijd de enigszins afgekookte eieren in de lengte doormidden en haal de dooiers eruit.
  4. Prak de dooiers fijn in een wijde kom.
  5. Meng de gehakte walnoten met ansjovis en boter door de geprakte eidooiers.
  6. Voeg de citroensap toe, maar proef steeds of de vulling niet te zuur wordt.
  7. Maak de vulling op smaak met peper en zout. Voeg dan eventueel nog wat citroensap toe.
  8. Vul de halve eieren met de vulling.
  9. Garneer de eieren met peterselie en een halve walnoot. Helaas had ik nu voor de foto geen verse peterselie in huis/tuin, maar je ziet dat die kleur wel nodig is! De eitjes zijn overigens toch erg lekker zo.
  10. Bewaar ze tot gebruik afgedekt in de koelkast, maar serveer ze niet te koud!

Smakelijk Pasen!

pasen


Walnotenlikeur maken – deel 4 en einde

En toen waren de twee maanden om en konden we onze groene noten met Doppelkorn en specerijen gaan zeven en bottelen! Dat liep toch anders af dan verwacht. Lees en huiver voor het laatste deel van dit vervolgblog.

Toen wij onlangs in Nunspeet waren, hadden we het te druk met bijkletsen en koken uit de moestuin om met de walnoten aan de slag te gaan, dus we zouden elk onze eigen pot verwerken en van elkaar horen.

Marjolijn was mij voor en belde me ’s maandags geschrokken op: er was iets niet goed met de likeur en hij smaakte vreselijk! Marjolijn had na het zeven van de noten voorzichtig een half theelepeltje geproefd en dit meteen zoveel mogelijk uitgespuugd en nagespoeld met heel veel cola! Ook Ton, die alleen een drupje proefde, was overtuigd dat er iets niet goed gegaan was! Het was niet te drinken, bah!!

Ik zocht eerst eens op of de likeur nu al goed van smaak moest zijn, omdat hij nog enkele maanden na moet rijpen. Maar ik las eigenlijk alleen maar dat de smaak beter zou worden na twee of drie maanden en niet dat hij pas dan drinkbaar zou worden.  Hij zou dus nu al drinkbaar moeten zijn, maar was dat helaas niet.

De volgende dag wilde ik ’s avonds met mijn pot met noten aan de slag, maar voordat ik zover was, belde Marjolijn weer: ‘Ik wil je even waarschuwen, want ik had de likeur toch door een kaasdoek gezeefd? Nou, die kaasdoek heb ik toen in een sopje gespoeld, maar nu heb ik één bruine hand!’ Toen we uitgelachen waren en ik me inprentte later met huishoudhandschoenen in actie te komen, kwam er nog het tweede deel van haar verhaal: ‘Maar dat is niet alles! Ik had de gezeefde noten gisteren bij het afval gedaan en toen heeft de hond de zak open gemaakt en van die noten gegeten!’ Een van de twee hondjes had blijkbaar wat van de noten gegeten en was de hele nacht hartstikke ziek geweest. Gelukkig had de hond uiteindelijk overgegeven en had dit avontuur voor de hond verder geen gevolgen, maar we waren wel geschrokken! Stel je voor!IMG_9397

Toen we hier thuis de pot openmaakten, rook de inhoud van de pot lekker fris en wat kruidig. Maar de bovenlaag van de inhoud zag er niet echt heel aantrekkelijk uit om te drinken, zie foto. Na de waarschuwing uit Nunspeet proefden we hier niet meer dan een tipje van de tong, maar dit gaf meteen een prikkelend gevoel en dat is over het algemeen geen goed teken! Bovendien was de smaak ronduit smerig.

Zie hier dus het vervolg van wat we met de inhoud van de pot gedaan hebben. We namen afscheid van een decoratieve pot met inhoud, die op de een of andere manier echt niet drinkbaar en mogelijk zelfs bedorven of giftig was.

Ik belde met een vriendin die microbioloog en food chemicus is om te analyseren wat er mis gegaan kan zijn. Eigenlijk hebben we geen duidelijke oorzaak kunnen vaststellen, helaas, maar denken we aan twee mogelijke boosdoeners. Misschien waren onze groene noten nog te klein en bevatten ze dan een stof in een te hoge concentratie, die later (deels) verdwenen is, die giftig is of wordt in combinatie met een ander ingrediënt? Deze stof zou dan een functie hebben voor de groei en later verdwenen zijn door de ontwikkeling van de vrucht? Helaas heb ik hier nog geen informatie over kunnen vinden. In recepten voor notenlikeur (nocino) lees ik steeds hoe je niet te laat moet oogsten en dat je dit kunt testen door inprikken van de groene vrucht, maar nooit over te vróeg oogsten. Wat wel zeker ook mee kan hebben gespeeld, is de hoeveelheid noten. Recepten geven hiervoor natuurlijk een verhouding, uitgaande van grote groene vruchten net voordat de eigenlijke walnoot zich begint te vormen. Wij hebben in verhouding veel meer groene noten gebruikt en de potten bijna helemaal gevuld met kleine noten, en daarna de specerijen en de drank toegevoegd. Dit zou er ook voor hebben kunnen zorgen dat de smaak veel te sterk en prikkelend geworden is, maar zeker weet ik ook dit niet.

De andere hypothese heeft te maken met het schoonmaken van de potten. Ik kocht nieuwe potten voor dit ‘project’ en reinigde deze met een sodasopje met kokend water. Ik spoelde de potten na met kokend water en liet ze drogen op een schone theedoek. Nu zou het zomaar kunnen zijn dat ik de potten niet goed genoeg gespoeld heb en er nog restjes soda in de potten gezeten hebben. Alcohol en soda samen zijn niet echt een gezonde combinatie! Hierover vond mijn vriendin wel informatie.IMG_9399

Gelukkig bevestigde mijn vriendin wel dat je potten of flessen voor de inmaak inderdaad het beste schoon kunt maken met soda en het water óf in een hete oven (droogsterilisatie), dus dat stak ik er in elk geval van op. Potten in de vaatwasser schoonmaken voor de inmaak is minder betrouwbaar vanwege andere voedingsresten, dus dit kan alleen in een superschone vaatwasser zonder andere vuile vaat.

Maar helaas heb ik geen definitief eenduidig antwoord gekregen op de vraag waarom onze walnotenlikeur ondrinkbaar is geworden en moest eindigen in de gootsteen (zie foto). Behalve de slappe lach over deze klunzige actie en een gezellige plukmiddag, leverde deze inspanning dus niks op.

Mocht iemand een idee of duidelijke informatie hebben over wat er fout ging bij het maken van walnotenlikeur, dan houd ik mij zeker aanbevolen!

Lees de eerdere, meer hoopvolle delen van dit blog hier: deel 1, deel 2, deel 3. Het gebruikte recept staat hier.

Tapenade tomaat-walnoot

Altijd lekker om een nieuw hapje te presenteren bij de borrel. Dit is een heel eenvoudig recept voor een tapenade, die toch echt anders is door de smeuïge smaak van de walnoten. Met slechts drie ingrediënten, die ik in elk geval altijd in huis heb, maak je in een handomdraai iets voor op een stokbroodje of toastje. tapenade3

Ingrediënten

  • Gedroogde tomaatjes op olie
  • Gedopte walnoten
  • Walnotenolie
  • (verse peper)

Bereiding

  1. Doe de tomaatjes met de walnoten in stukjes in een diepe beslagkom en maak beiden met de staafmixer fijn. Natuurlijk kan het ook met de keukenmachine, zeker als je grote hoeveelheden maakt. De tapenade wordt dan over het algemeen wat gladder van structuur.
  2. Doe de walnotenolie erbij en mix nog even met de staafmixer tot een mooi smeerbaar mengsel.
  3. Maak eventueel op smaak met peper.

> Bepaal zelf de verhouding van de ingrediënten. Ter indicatie: ca. 8 gedroogde tomaten met ca 4 walnoten en 1 eetl. walnotenolie. Dit is de hoeveelheid op de foto.

Tip

  • De tapenade is erg lekker op een warm broodje of op Italiaanse zoute crackers (scrocchiete) met rozemarijn. De tapenade smaakt ook erg lekker op plakjes komkommer.
  • Je kunt ook zelf walnotencrackers maken. Hier is mijn recept hiervoor.
  • Als je veel tegelijk maakt, kun je de tapenade zeker een week goed houden in een schone, afgesloten pot in de koelkast.
  • Wil je een romiger tapenade, voeg dan ongeveer een derde van de totale hoeveelheid aan ricotta toe. Je kunt dan de walnotenolie achterwege laten.

Met dank aan Aartje van Geenen!

Twee keer paté met walnoten

Geitenkaaspaté met walnoten en kruiden

Ik kreeg van een vriendin een receptenboek met herfstgerechten van ene Bridget Jones, waarbij de naam als eerste verbazing wekte. Mijn blik viel daarna natuurlijk meteen op een recept met walnoten. Omdat ik nooit eerder iets met superverse walnoten gemaakt had, was ik extra geïnteresseerd. Toen de eerste noten vielen, ben ik meteen gaan pellen en maakte ik dit lekkere smeersel voor op toast of brood. Het is een lekker frisse paté, waar ik zelf graag een rode port bij drink.

IMG_4357Ingrediënten

  • 200 gram zachte geitenkaas
  • 50 gram gepelde walnoten (ca. 8-10 liefst vers geraapte)
  • ca. 1 eetlepel verse platte peterselie
  • ca. 1 theelepel verse tijmblaadjes
  • 1 eetl goede walnotenolie (Smallekamp)
  • zwarte peper uit de molen naar smaak
  • eventueel wat zout voor de liefhebber

Bereiding

  1. Pel de noten en gebruik het liefst vers geraapte, zogenaamde ‘natte’ noten. Verwijder zoveel mogelijk velletjes rondom de noten. Dat gaat bij verse noten nog heel gemakkelijk omdat ze nog flexibel zijn.
  2. Hak de peterselie en tijmblaadjes fijn met een koksmes. Bewaar een mooi takje van beiden voor de garnering.
  3. Hak de walnoten in kleine stukjes.IMG_4358
  4. Prak de kaas met een vork, zodat alle andere ingrediënten er goed doorheen gemengd kunnen worden.
  5. Meng alle ingrediënten goed door elkaar tot een smeuïge, wat korrelige paté. Flink wat verse peper voor liefhebbers.
  6. Garneer met de takjes kruiden en bewaar tot gebruik onder folie in de koelkast. De smaken trekken nog door, dus het is beter en ook praktisch om dit ruim van tevoren te maken. Het blijft zeker enkele dagen goed in de koelkast.

Serveren

IMG_4361Geef dit smeersel bij het aperitief of serveer het als bijgerecht bij de lunch. De paté combineert erg goed met zoete seizoensgenoten als druiven, vijgen en dadels en ook met de hartige geroosterde en gekruide walnoten.

(Warme) Walnotenpaté

Ik vond dit wel een spannend recept, dat ik al even op een stapeltje had liggen. Het is weer eens een ander beleg voor op brood voorafgaand aan het eten, op basis van een soort roux. Wij vinden de paté het lekkerste op donker brood of zelfs op zelfgebakken walnotenbrood en eten hem het liefst warm. Ik heb hier helaas nog geen foto van gemaakt, maar je kunt je voorstellen dat het net zo fotogeniek is als de geitenkaaspaté hierboven (not!).

Ingrediënten

  • 50 gram boter
  • 25 gram gesnipperde ui
  • 50 gram bloem
  • 175 ml water
  • 150 gram fijngehakte walnoten
  • 1 theelepel tijm
  • 2 ½ theelepel tomatenpuree
  • 1 theelepel citroensap
  • zout en peper
  • lekker vers brood, bijv. stokbrood, Turks brood of volkoren (walnoten)brood

Bereiding

  1. Verhit de boter in een pan en fruit de ui ongeveer 3 minuten.
  2. Voeg de bloem toe en bak het mengsel al roerend op een laag vuur gedurende 2 minuten.
  3. Neem de pan van het vuur, voeg het water toe en breng alles al roerend weer aan de kook. Laat het mengsel doorkoken tot er een stevige pasta ontstaat.
  4. Roer de walnoten, de tijm, tomatenpuree en citroensap door het uimengsel en breng op smaak met zout en peper.
  5. Serveer de paté warm op lekker brood. Ook koud is de paté lekker, zeker als je er een versgebakken, nog warm broodje ermee besmeert.

Bladerdeegflapjes met dadels, geitenkaas en walnoot

Dit gerecht maakte ik op nieuwjaarsdag toen we bij vrienden gingen eten en ik beloofd had een hapje mee te nemen. Ik had alleen nog niks gepland, dus maakte ik dit met wat er nog voorhanden was in de koelkast en diepvries. Walnoten heb ik altijd in huis en meestal gekraakt op voorraad in een bakje. De combinatie van hartig en zoet maakt dit een rijk, winters hapje. Je kunt het gebruiken als borrelhapje, amuse of zelfs voorgerecht.

Ingrediënten (10 stuks)

  • ca. 10 walnoten, gepeld
  • 1 stuk zachte geitenkaas van ca. 100 gram
  • ca. 15-20 (verse) dadels
  • 3 strengen lente-ui of bosje verse bieslook
  • (cayenne)peper en zout
  • 5 plakjes roomboterbladerdeeg
  • evt. 1 ei

Bereiding

  1. Ontdooi de plakjes bladerdeeg en verwarm de oven voor op ca. 180 graden.
  2. Snijd de gewassen lente-ui of bieslook in korte stukjes.
  3. Haal de pitten uit de dadels en snijd deze in kleine stukjes. Bij verse dadels heb je er minder nodig i.v.m. de grootte.
  4. Verkruimel de gepelde walnoten in kleine stukjes.
  5. Snijd de geitenkaas in kleine stukjes.
  6. Vermeng de bovenste vijf ingrediënten voor de vulling goed in een kom.
  7. Snijd elk bladerdeegplakje diagonaal door. Vul de flapjes met het kaas-dadel-walnootmengsel en druk ze goed dicht met een vork.
  8. Bestrijk de flapjes aan beide kanten met een geklopt ei voor een mooi kleurtje. Bak de flapjes in ca. 15 a 20 minuten mooi goudbruin. Serveer direct warm of warm later nog even op in een lauwwarme oven.
  9. Lekker bij een pittige winterborrel als glühwein of als voorgerechtje op een bedje van sla (met eventueel een lekkere uienchutney).

Tip

Je kunt deze flapjes warm of koud eten. Je kunt ze ook goed voorbereiden (tot stap 7) en in de koelkast bewaren, zodat je ze net voor gebruik kunt bakken.

Berichtnavigatie