elmagoesnuts

Van NOOT naar deugd. Hier vind je mijn walnootrecepten en avonturen rondom het kweken, oogsten, kraken en bereiden van walnoten. Veel lees- en kookplezier!

Archief voor de tag “citroen”

Avocado cheesecake met walnoten

Wat een feest voor je ogen: groen met rood met walnoot… dat klinkt als een reclame voor een candy bar (met hazelnoot)! Ook van smaak is dit een prachtig stukje gebak, waarvan je gerust een stuk kunt nemen. Zowel avocado als walnoten zijn namelijk erg goed voor je. Twee à drie walnoten per dag verhoogt namelijk de goede cholesterol, goed ter compensatie van de slechte LDL. En gebak waar je blij van wordt is ook gezond, zeker als je er met vrienden samen van snoept. Het fruit in en op de taart maakt dit fris gebak met een stevige bodem vol smaak.IMG_2361Ingrediënten

  • ca. 50 g gedopte walnoten
  • 100 g kruimels van volkoren/digestive biscuits
  • 1 el suiker
  • 1/2 tl gekneusde anijszaadjes
  • 1/4 tl zout
  • 8 blaadjes neutrale gelatine (of ca. 2,5 g. agar agar)
  • rasp van 1 citroen of limoen
  • 375 ml halfvolle melk
  • 80 g suiker
  • 1 tl vanille extract (zie tip om dit zelf te maken onderaan dit recept)
  • 2 rijpe avocado’s in blokjes gesneden
  • 200 g magere roomkaas in blokjes gesneden
  • kleine springvorm

topping:

  • evt. frambozensaus
  • verse aardbeien of frambozen
  • evt. wat (geraspte) witte chocolade

Bereiding

  1. Verwarm de oven voor op 175 graden.IMG_2351
  2. Vermaal de walnoten in de keukenmachine. Voeg de koekkruimels, de 2 eetlepels suiker, gekneusd anijszaad en zout toe en vermeng goed (pulseren in keukenmachine).
  3. Voeg 2 eetlepels water toe zodat het een mooi, enigszins vochtig mengsel wordt dat lijkt op de zandtaartjes in de zandbak. Het ruikt meteen lekker naar walnoten en anijs!
  4. Druk het deeg in een springvorm bekleed met bakpapier van ca 24cm. Ik heb pas geleden een handig trucje geleerd: maak een vel bakpapier vochtig onder de kraan, maak er een prop van die je uitknijpt en bekleed hiermee de bakvorm. Hiermee heb je straks geen scherpe vouwen in je taart!IMG_2354
  5. Bak de bodem in ca 20 minuten stevig en laat helemaal afkoelen. LET OP! Ga niet meteen verder, want anders kun je de vulling niet meteen na het bereiden op de bodem gieten! In geval van nood kun je hem extra snel afkoelen in de kelder of ’s winters buiten.
  6. Afkoelpauze. Je kunt wel vast citroenschil raspen en het pannetje vullen met de ingrediënten.
  7. Doe de gelatine in een kleine kom met genoeg koud water om het te laten weken en laat 5 minuten staan.
  8. Doe de melk in een steelpan en voeg citroenrasp, suiker en vanille toe en breng aan de kook.
  9. Voeg de gelatine toe en laat zachtjes koken tot de gelatine is opgelost na ca. 1 minuut.IMG_2393
  10. Doe de roomkaas met het vruchtvlees van avocado’s in de keukenmachine en meng kort met de messen.
  11. Giet het hete melkmengsel erbij en laat de keukenmachine draaien tot je een mooie homogene massa hebt.
  12. Giet het mengsel op de afgekoelde bodem, dek af met folie en laat de taart minimaal 2 uur afkoelen in de koelkast om op te stijven. Dit is erg spannend omdat het mengsel er echt dun uitziet, maar het komt goed!
  13. Verwijder de rand van de springvorm en snijd de taart in ca. 10 stukken. Maak de taart af met verse aardbeien en witte chocolade of eventueel met zelfgemaakte aardbeiensaus. Natuurlijk kun je ook verse frambozen gebruiken als die er zijn.IMG_2360

Tip

  • Afhankelijk van de rijpheid (en afkomst?) van de avocado valt de vulling soms minder groen uit dan anders. Op de foto van de cake op het feestelijke bordje hierboven was het effect van groen met rood sterker dan op de andere foto’s. Voor de smaak maakt het niet uit.
  • Op de foto van de hele taart heb ik frambozen vermengd met wat frambozenjam en de tart gegarneerd met kleine witte chocolade eitjes. Voor de smaak is fijn raspen wel beter. Wel mooi was de vulling die na het snijden langs de taart liep.
  • Mocht je taartvulling toch te dun blijven als je gelatine gebruikt, giet hem er dan voorzichtig weer uit in een steelpan, voeg ca. 1 gram agar agar toe en laat enkele minuten doorkoken. Agar agar is altijd handig om in huis te hebben voor noodgevallen als iets niet indikt of opstijft. Koel de taart wel goed en eet hem binnen enkele dagen op omdat de kracht van de agar agar dan afneemt.
Advertenties

Aubergines in tomatensaus met walnoten

Aubergines gebruik ik het meest in een ratatouille of als onderdeel van gemengde groenten om te grillen. Bij een ander ‘herhalingsrecept’ gaar ik de aubergine in een tomatensaus met o.a. gehakt, ui en als bijzondere smaakmaker een snufje kaneel, lekker bij rijst. Dus toen ik dit recept onlangs voorbij zag komen op Twitter en ik een soortgelijke combinatie met walnoten zag, was mijn interesse natuurlijk gewekt! Inmiddels heb ik dit bijgerecht een paar keer bereid en we vinden het allemaal erg smakelijk! We aten het met een gegrild lamsboutje, bij een frisse salade, met rijst en met brood, altijd lekker! De smaak is krachtig hartig, verrukkelijk met een mooi stukje vis of vlees en een lekkere salade. Je bereidt het als een soort stoofpotje en neemt het dan eventueel mee naar buiten bij de barbecue, zoals wij onlangs op de Smallekamp bij de vuurplek.

Ingrediënten

  • 2 auberginesIMG_1481
  • 1 blikje tomatenpuree (70 g.)
  • 3 el nam pla (vissaus)
  • 4 el olijfolie
  • 2 el suiker
  • chilipeper of cayenne naar smaak
  • evt. 2 tl. sechuanpeper (heb ik weggelaten)
  • 50 gr. gepelde walnoten
  • 5 limoenblaadjes (djerek purut)
  • 1 citroen
  • scheutje sesamolie / walnotenolie

Bereiding

  1. Dop de walnoten en rooster deze tot ze beginnen te geuren. Dit kun je in de grillpan of in de oven doen, wat je gemakkelijk vindt. Je kunt de walnoten ook zo gebruiken, zoals in het oorspronkelijke recept dat ik gebruikte, maar wij vonden het de laatste keer geroosterd extra lekker!
  2. Was en droog de citroen en rasp hiervan heel fijn een flinke hoeveelheid van de gele schil, ca. 1 el. Snijd de limoenblaadjes in zo dun mogelijke reepjes (het middennerf snijd je eruit en gooi je weg!). Vermeng het rasp en de reepjes door de geroosterde walnoten. Ik heb gemerkt dat als je dit even van tevoren doet, de twee smaken van citrus en walnoot zich vermengen en elkaar verrassend genoeg heel goed aanvullen!IMG_1503
  3. Roer in een schaaltje de tomatenpuree door elkaar met de nam pla, olijfolie, suiker, cayenne en eventueel sechuanpeper. Vul het lege blikje met water en roer die hoeveelheid er ook doorheen.
  4. Snij de aubergine in mooie stukjes, ik snijd de aubergine in plakken die ik steeds in zes partjes verdeel.
  5. Meng de auberginestukjes samen met het tomatenmengsel en smoor dit zachtjes in een grote pan. Als je het bijgerecht mee wilt nemen, is een gietijzeren pan met deksel erg handig en het gerecht blijft lang warm.
  6. Laat het geheel langzaam garen en prik af en toe in de aubergine om te testen of hij gaar is. Aubergine die niet gaar is, is niet lekker! In het oorspronkelijke recept staat ca. 12 minuten, maar ik doe het blijkbaar rustig aan en laat ze zeker 30 minuten pruttelen. Als het geheel te droog wordt, kun je nog wat water toevoegen.
  7. Strooi net voor het serveren de walnoten over de aubergines en voeg een scheutje geurige goede walnotenolie (of sesamolie) toe. Schep het geheel aan tafel door elkaar. Smakelijk! IMG_1435

Het oorspronkelijke recept is van Onno Kleyn. Voor meer lekkers van zijn hand, zie zijn website. Lees ook de vakantietip hieronder!

Tip

Vind je dit recept ook zo lekker en ga je op vakantie naar Frankrijk, neem dan zeker het kookboekje Reiskookboek Frankrijk van Onno Kleyn mee. Bij ons reist het al zeker 20 jaar mee in onze mobiele kampeerkeuken. Ik lees en gebruik het elke vakantie; heerlijk ter inspiratie om te improviseren en vol handige tips over regionale specialiteiten. Er is ook een variant over Italië en Spanje trouwens!

Als je wat overhoudt van dit gerecht, kun je het prima de volgende dag (koud) als lunch eten. Lekker op een bedje van verse rucola.

Likeur van groene walnoten maken – deel 2

Frame Artist(1)Afgelopen zondag was het zover: groene walnoten plukken om likeur te maken! De natuur loopt ongeveer een maand achter, waardoor de groene noten die we plukten qua afmeting deden denken aan olijven. We moesten er dus veel meer plukken om voldoende hoeveelheid te hebben. Toen de regenbuien waren verdwenen, konden we heerlijk in de zon aan de slag. Marjolijn plukte de walnoten vanaf de grond en ik plukte vanaf een grote trap. In eerste instantie dachten we dat we een tangetje moesten gebruiken, maar je draait de noten heel gemakkelijk van hun takje af, meestal met twee of drie tegelijk. We werkten zo een aantal grote bomen af.

Al snel rook het lekker fris naar walnotenblad en de geur van de groene noten: heerlijk! Het was erg leuk om de bomen eens van zo dichtbij te bekijken: een heel ander, bijna intiem, perspectief. Dit gevoel werd nog versterkt doordat je de jonge babyvruchten zo vroeg van de boom ‘afpakte’ en ik dacht af en toe:”Sorry, boom!” Het was leuk om te ontdekken dat de noten over het algemeen hoger in de boom groter waren en dat bij een van de bomen duidelijk verschil was in zonkant – veel noten – en noordwestzijde, met veel minder vruchten.

Volgens Italiaanse bijgeloof moet je de likeur maken met een oneven aantal walnoten, IMG_8697maar dat werd gezien de kleine afmeting van de noten wat lastig. We hebben dus gewoon heel veel noten geplukt om likeur van te gaan maken en zeiden tegen elkaar dat we vast een oneven aantal hadden. We namen ook nog wat verse citroenen mee uit de heerlijke tuin van de Smallekamp – wat een luxe om zo te kunnen plukken! – en konden de keuken in. Ondanks dat ik al snel handschoenen had aangedaan tijdens het plukken, reageerde het stofje op mijn hand op de vochtige schil van de citroen en werden mijn duim en wijsvinger knalrood, heel gek! Natuurlijk had ik de camera bij de hand om alle stappen vast te leggen, dus zie hier de zomerse kleurencombinatie van frisgroene walnoot, gele citroen en rode duim en wijsvinger.

In de kIMG_8698euken spoelden we de walnoten af om wat zand en gras van het oprapen van gevallen noten kwijt te raken, maar wel kort om geen smaakverlies te hebben. Het snijden van de kleine walnoten was een aardig klusje; als je grote walnoten hebt, ben je veel sneller klaar. Een heerlijk rustig klusje dus voor na het klimmen en plukken. We vulden twee grote, schoon gespoelde weckpotten met in de lengte halfdoor gesneden vruchten. Bij grote noten zou je ze in kwarten snijden, maar wij vonden deze maat prima voor de kleine vruchten.

Toen we de potten half gevuld hadden, begonnen de snijvlakken van de noten langzaam donker te kleuren en we besloten om alvast de drank toe te voegen, in ons geval Doppelkorn, maar je kunt ook Wodka of iets anders kiezen. Toen beide potten aardig vol zaten, vulden we de potten af met de drank en voegden we de smaakmakers toe: een opengesneden vanillestokje, kaneelstokjes, steranijs, een stuk verse gember in stukjes, rasp van de citroen en ook wat sap, kruidnagels en natuurlijk een behoorlijke hoeveelheid suiker.

Omdat we geen duidelijke hoeveelheid walnoten hadden – vaak lees je bijvoorbeeld 30 noten (je zou dan voor de zekerheid 31 kunnen doen) – hebben we alle andere ingrediënten ook niet precies afgewogen. Het is leuk om er een eigen draai aan te geven en hopelijk straks blij verrast te worden met het resultaat. Ik heb wel ongeveer bijgehouden wat we hebben toegevoegd voor het geval we het eindresultaat zo meteen niet zoet of kruidig genoeg vinden. Dit is ongeveer wat er in een pot van 1,5 liter is gegaan:

IMG_8702

  • Heel veel kleine walnoten, niet gewogen of geteld, zie foto
  • Doppelkorn ca 1 liter
  • 2 kaneelstokjes per fles
  • Citroenzest van 1 citroen en beetje sap
  • 6 à 8 opscheplepels suiker
  • 4 x steranijs
  • Stuk gember van halve dikke duim
  • 1 vanillestokje
  • 5 kruidnagels

Toen alle ingrediënten in de pot zaten, kon de deksel erop en was het eerste deel van het werk gedaan. De suiker was niet meteen opgelost en zakte mooi langzaam naar beneden. De tweede dag heb ik mijn pot nog gezwenkt om zeker te weten dat alle suiker en specerijen goed vermengd waren, maar nu staat hij op een koele plek te wachten. We gaan twee maanden wachten op het resultaat. We gaan dan de potten openen en de inhoud door een kaasdoek zeven en in schone flessen doen, die vervolgens liefst nog drie maanden moeten narijpen om de smaak helemaal tot zijn recht te laten komen. Misschien kunnen we er dan eindelijk mee proosten op een nieuw huis? Lees het vervolg over twee maanden, tenzij er tussentijds iets gebeurt met de potten! IMG_8703

Deel 1 gemist? Lees hier.

Appel-walnotenconfiture

Naar aanleiding van een klein potje confiture meegebracht uit Frankrijk, ging ik aan het experimenteren met jam met walnoot erin. De jam smaakt erg lekker op brood, maar eigenlijk is dat sonde van dit lekkere spul. Het smaakt namelijk zo lekker, dat je het goed wilt proeven en dat doe je natuurlijk meteen als je hem gemaakt hebt. Afgelopen jaar was een goed appeljaar, dus misschien heb je nog wel eigen appels om te gebruiken? Qua gebruik is hij het beste te vergelijken met een chutney, dus gebruik hem bijvoorbeeld naast lekker gestoofd of gebakken gevogelte of serveer hem als zoete tegenhanger bij lekker pittige Hollandse kaas op een kaasplank.

Ingrediëntenfoto 1

  • 1,5 kilo appels (Elstar)
  • 2 citroenen
  • 1/2 liter water (bij erg sappige appels 1/4 liter!)
  • 600 gr suiker
  • 400 gr geleisuiker
  • 50 gram gehakte walnoten

Voorbereiding
Zorg voor voldoende lege, schone jampotten en deksels. Het schijnt dat ze schoon genoeg uit de vaatwasser komen, maar ik giet er altijd voor de zekerheid nog eens kokend water overheen en zet ze dan op de kop klaar op een schone theedoek. Een trechtertje of fijne juslepel is handig voor het vullen van de potten.

Bereiding

  1. Boen de appels en citroenen schoon voor gebruik. Schil de appels en snijd deze zonder klokhuis in gelijke stukjes. Bewaar de klokhuizen en schillen!
  2. Pers de citroenen uit en bewaar de schillen. Snijd deze in een paar stukken.foto 2
  3. Zet de appels met het water en de citroensap op.
  4. Doe de citroenschillen samen met de appelschillen en klokhuizen in een dun doekje (groot servet of dunne theedoek) en bindt dit goed dicht. Laat de doek met schillen midden in de appelmassa zakken en duw goed aan. Zo kan de smaak van de schillen mee trekken.
  5. Als de appelmassa kookt, laat je het zachtjes pruttelen totdat de appels zacht zijn en de massa ongeveer zo dik is als appelmoes.
  6. Haal dan het zakje met schillen eruit en voeg de walnoten en de suiker toe.
  7. Breng nogmaals aan de kook tot de suiker is opgelost en de dikte eruit ziet als jam.
  8. Doe de jam heet in de schone potten en vul tot de rand. Draai de deksels erop en zet de potten een half uur op de kop.

Tipfoto 3

Om te testen of de confiture dik genoeg is om in de potten te doen, schep je een theelepel op een koel schoteltje. Als de confiture dan vrijwel direct  gaat geleren, dus dik wordt, is de confiture goed. Nu kun je meteen je confiture proeven, maar deze jam heeft echt even tijd nodig om goed op smaak te komen. Hij wordt voller van smaak en de walnotensmaak komt pas goed tot zijn recht na ongeveer een maand, schat ik. De jam smaakt dan heerlijk op een volkorencracker!

Veeg de potten meteen af met een vochtige doek als je geknoeid hebt, want het gaat er nu nog gemakkelijk af.

De jam wordt lekkerder na een paar maanden. Bewaar de jam dus zeker een paar maanden voor je hem proeft. De walnotensmaak is dan echt goed ingetrokken.

jampot

Italiaanse kabeljauw

Dit gerecht maakte ik voor het eerst met een collega als onderdeel van een 5-gangen Italiaanse maaltijd. Het is, zoals alle goede Italiaanse gerechten, kinderlijk eenvoudig en slaagt altijd als je de juiste ingrediënten gebruikt. Dit recept komt uit een klein Italiaans kookboekje met erg goede recepten dat ik eens kreeg: Kookgids Italiaans, Penny Stephens. In dit geval heb ik de hoeveelheid citroen met de helft verminderd, omdat die smaak anders snel overheerst. De dressing serveer ik apart, omdat de vis zonder ook al heel erg lekker is. Het ligt eraan waarmee je de vis verder combineert of de dressing echt nodig is. Experimenteer hier dus gewoon mee. Het handige van dit recept is dat je zowel de vis als de dressing van tevoren kunt maken, zodat je met gasten de schaal alleen nog in de oven hoeft te schuiven en gezellig een aperitiefje kunt drinken.

kabeljauw_voorIngrediënten

  • 4 kabeljauwfilets
  • 50 gr volkoren broodkruim
  • 25 gr gehakte walnoten
  • 2 takjes rozemarijn
  • 2 el gehakte, platte peterselie
  • 1 teen knoflook
  • 3 el walnotenolie
  • 1 klein Spaans pepertje
  • 25 gr boter
  • 1 citroen

Bereiding

  1. kabeljauw_kruimlaagjeSmelt de boter. Haal de pan van het vuur en doe het broodkruim, de walnoten, citroenrasp, het sap van een halve citroen en de helft van de kruiden erin. Schep het mengsel goed door.
  2. Leg de kabeljauwfilets in een ingevette ovenschaal en bedek ze met het brood-kruidenmengsel. Dit kun je eventueel van tevoren doen, zodat je hem later alleen nog een half uur in de oven hoeft te zetten. Dek de schaal af met aluminiumfolie en zet eventueel tot een half uur voor etenstijd in de koelkast. Zorg dan wel dat het broodkruimmengsel is afgekoeld!
  3. Meng ondertussen de knoflook, resterende citroensap en citroenrasp, rozemarijn, peterselie en de Spaanse peper in een schaaltje. Roer de walnotenolie erdoor tot het dikke substantie is en maak eventueel op smaak met zout. Bewaar de dressing tot gebruik op kamertemperatuur.
  4. Bak de vis in in 25-30 min. in een voorverwarmde oven op 200 graden Celsius. Haal eventueel de laatste 5 à 10 minuten het folie eraf om een knapperig korstje te krijgen.
  5. Sprenkel de dressing over de gare kabeljauwfilets of serveer hem er apart bij, zodat ieder naar smaak kan toevoegen.

Serveren

Erg lekker bij de Toscaanse bietjessalade met walnoten – dit recept vind je hier.

foto 2

Oeps, en toen vergat ik een goede foto te maken van de schaal zoals hij op tafel kwam!

Berichtnavigatie