elmagoesnuts

Van NOOT naar deugd. Hier vind je mijn walnootrecepten en avonturen rondom het kweken, oogsten, kraken en bereiden van walnoten. Veel lees- en kookplezier!

Archief voor de tag “groene walnoten”

Walnoten in zoet-zuur

IMG_9228Bij het maken van walnotenlikeur hield ik wat groene noten over en daarmee experimenteerde ik met het maken van walnoten in zoet-zuur. Als je niet gewend bent aan de Engelse pickles en nooit piccalilly eet, zul je aan de smaak van deze noten moeten wennen, maar als je ze goed combineert als bijgerecht, zijn ze erg smakelijk en verfrissend! Je kunt dit gerecht alleen maken als je verse, groene noten hebt, die je van de boom plukt! Dit gebeurt meestal rond half tot eind juni, maar dit jaar waren de noten toen nog erg klein, zoals je op de foto’s ziet. Controleer of de noten geschikt zijn door er even in te prikken met een satéprikker of metalen shaslick stick. Lukt dit met gemak, dan zit er nog geen harde kern van de uiteindelijk walnoot in en kun je de groene noten gebruiken. De hoeveelheden zijn in dit recept niet heel nauwkeurig, maar probeer het ook vooral op eigen gevoel van smaak te maken. Het maakt veel uit of de noten groot of klein zijn en ook in welke hoeveelheid je de noten in zoet-zuur maakt. Ga het experiment ook aan, het is niet moeilijk!

Ingrediënten

  • ca. 4 koffiemokken groene walnoten
  • 14 eetlepels zout (in 2 porties gebruiken bij de voorbereiding)
  • 1 fles eenvoudige balsamico azijn 250 ml
  • ca. 125 g bruine of rietsuiker
  • 1/2 tl. vermalen peperkorrels
  • 1/2 tl. vermalen kruidnagel (vijzel)
  • mespuntje kaneel
  • 1 cm. verse gember geraspt

VoorbereidingIMG_8705IMG_8698

Draag bij het plukken en bereiden van dit gerecht steeds huishoud- handschoenen om zwarte vingers te voorkomen!

  1. Pluk groene walnoten en spoel deze kort onder de kraan om eventueel zand of ander vuil te verwijderen.
  2. Prik elke walnoot in met een vork net door de groene bast heen. Met heel kleine walnoten, kun je de noten ook halveren (zie foto’s).
  3. Doe de walnoten in een afsluitbare voorraaddoos die je vult met koud water zodat de noten onderstaan en voeg  het zout toe. Laat dit een week staan op kamertemperatuur.
  4. Giet de noten na een week af en ververs water en zout.
  5. Optioneel: laat de noten een paar dagen aan de lucht drogen voordat je ze verder verwerkt. Ze zullen dat pikzwart kleuren.

Bereiding

  1. Desinfecteer jampotten met gekookt water of in de hete oven en zet ze klaar.
  2. Breng de balsamico aan de kook samen met de suiker en de specerijen.IMG_8795
  3. Voeg dan de zwarte walnoten toe en breng opnieuw aan de kook. Laat het geheel ongeveer 15 minuten doorkoken op laag vuur.
  4. Vul de jampotjes met de noten en het zoet-zuur en sluit ze meteen af. Koel de potten snel terug door ze in de gootsteen gevuld met koud water te zetten. Zet ze daarna in een koele kelder of in de koelkast.
  5. Serveer de walnoten in zoet-zuur als garnituur bij een kaasplank, bij charcuterie als voorgerecht of bij gekookte aardappelen.
Tip
  • Na openen kun je de walnoten in de koelkast nog ongeveer twee weken bewaren.
  • Wil je een dikke stroop maken, voeg je 1/3 deel honing toe en kook je de massa in tot 1/3 deel.IMG_9230

Likeur van groene walnoten maken – deel 2

Frame Artist(1)Afgelopen zondag was het zover: groene walnoten plukken om likeur te maken! De natuur loopt ongeveer een maand achter, waardoor de groene noten die we plukten qua afmeting deden denken aan olijven. We moesten er dus veel meer plukken om voldoende hoeveelheid te hebben. Toen de regenbuien waren verdwenen, konden we heerlijk in de zon aan de slag. Marjolijn plukte de walnoten vanaf de grond en ik plukte vanaf een grote trap. In eerste instantie dachten we dat we een tangetje moesten gebruiken, maar je draait de noten heel gemakkelijk van hun takje af, meestal met twee of drie tegelijk. We werkten zo een aantal grote bomen af.

Al snel rook het lekker fris naar walnotenblad en de geur van de groene noten: heerlijk! Het was erg leuk om de bomen eens van zo dichtbij te bekijken: een heel ander, bijna intiem, perspectief. Dit gevoel werd nog versterkt doordat je de jonge babyvruchten zo vroeg van de boom ‘afpakte’ en ik dacht af en toe:”Sorry, boom!” Het was leuk om te ontdekken dat de noten over het algemeen hoger in de boom groter waren en dat bij een van de bomen duidelijk verschil was in zonkant – veel noten – en noordwestzijde, met veel minder vruchten.

Volgens Italiaanse bijgeloof moet je de likeur maken met een oneven aantal walnoten, IMG_8697maar dat werd gezien de kleine afmeting van de noten wat lastig. We hebben dus gewoon heel veel noten geplukt om likeur van te gaan maken en zeiden tegen elkaar dat we vast een oneven aantal hadden. We namen ook nog wat verse citroenen mee uit de heerlijke tuin van de Smallekamp – wat een luxe om zo te kunnen plukken! – en konden de keuken in. Ondanks dat ik al snel handschoenen had aangedaan tijdens het plukken, reageerde het stofje op mijn hand op de vochtige schil van de citroen en werden mijn duim en wijsvinger knalrood, heel gek! Natuurlijk had ik de camera bij de hand om alle stappen vast te leggen, dus zie hier de zomerse kleurencombinatie van frisgroene walnoot, gele citroen en rode duim en wijsvinger.

In de kIMG_8698euken spoelden we de walnoten af om wat zand en gras van het oprapen van gevallen noten kwijt te raken, maar wel kort om geen smaakverlies te hebben. Het snijden van de kleine walnoten was een aardig klusje; als je grote walnoten hebt, ben je veel sneller klaar. Een heerlijk rustig klusje dus voor na het klimmen en plukken. We vulden twee grote, schoon gespoelde weckpotten met in de lengte halfdoor gesneden vruchten. Bij grote noten zou je ze in kwarten snijden, maar wij vonden deze maat prima voor de kleine vruchten.

Toen we de potten half gevuld hadden, begonnen de snijvlakken van de noten langzaam donker te kleuren en we besloten om alvast de drank toe te voegen, in ons geval Doppelkorn, maar je kunt ook Wodka of iets anders kiezen. Toen beide potten aardig vol zaten, vulden we de potten af met de drank en voegden we de smaakmakers toe: een opengesneden vanillestokje, kaneelstokjes, steranijs, een stuk verse gember in stukjes, rasp van de citroen en ook wat sap, kruidnagels en natuurlijk een behoorlijke hoeveelheid suiker.

Omdat we geen duidelijke hoeveelheid walnoten hadden – vaak lees je bijvoorbeeld 30 noten (je zou dan voor de zekerheid 31 kunnen doen) – hebben we alle andere ingrediënten ook niet precies afgewogen. Het is leuk om er een eigen draai aan te geven en hopelijk straks blij verrast te worden met het resultaat. Ik heb wel ongeveer bijgehouden wat we hebben toegevoegd voor het geval we het eindresultaat zo meteen niet zoet of kruidig genoeg vinden. Dit is ongeveer wat er in een pot van 1,5 liter is gegaan:

IMG_8702

  • Heel veel kleine walnoten, niet gewogen of geteld, zie foto
  • Doppelkorn ca 1 liter
  • 2 kaneelstokjes per fles
  • Citroenzest van 1 citroen en beetje sap
  • 6 à 8 opscheplepels suiker
  • 4 x steranijs
  • Stuk gember van halve dikke duim
  • 1 vanillestokje
  • 5 kruidnagels

Toen alle ingrediënten in de pot zaten, kon de deksel erop en was het eerste deel van het werk gedaan. De suiker was niet meteen opgelost en zakte mooi langzaam naar beneden. De tweede dag heb ik mijn pot nog gezwenkt om zeker te weten dat alle suiker en specerijen goed vermengd waren, maar nu staat hij op een koele plek te wachten. We gaan twee maanden wachten op het resultaat. We gaan dan de potten openen en de inhoud door een kaasdoek zeven en in schone flessen doen, die vervolgens liefst nog drie maanden moeten narijpen om de smaak helemaal tot zijn recht te laten komen. Misschien kunnen we er dan eindelijk mee proosten op een nieuw huis? Lees het vervolg over twee maanden, tenzij er tussentijds iets gebeurt met de potten! IMG_8703

Deel 1 gemist? Lees hier.

Berichtnavigatie