elmagoesnuts

Van NOOT naar deugd. Hier vind je mijn walnootrecepten en avonturen rondom het kweken, oogsten, kraken en bereiden van walnoten. Veel lees- en kookplezier!

Archief voor de tag “ingredienten”

Likeur van groene walnoten maken – deel 2

Frame Artist(1)Afgelopen zondag was het zover: groene walnoten plukken om likeur te maken! De natuur loopt ongeveer een maand achter, waardoor de groene noten die we plukten qua afmeting deden denken aan olijven. We moesten er dus veel meer plukken om voldoende hoeveelheid te hebben. Toen de regenbuien waren verdwenen, konden we heerlijk in de zon aan de slag. Marjolijn plukte de walnoten vanaf de grond en ik plukte vanaf een grote trap. In eerste instantie dachten we dat we een tangetje moesten gebruiken, maar je draait de noten heel gemakkelijk van hun takje af, meestal met twee of drie tegelijk. We werkten zo een aantal grote bomen af.

Al snel rook het lekker fris naar walnotenblad en de geur van de groene noten: heerlijk! Het was erg leuk om de bomen eens van zo dichtbij te bekijken: een heel ander, bijna intiem, perspectief. Dit gevoel werd nog versterkt doordat je de jonge babyvruchten zo vroeg van de boom ‘afpakte’ en ik dacht af en toe:”Sorry, boom!” Het was leuk om te ontdekken dat de noten over het algemeen hoger in de boom groter waren en dat bij een van de bomen duidelijk verschil was in zonkant – veel noten – en noordwestzijde, met veel minder vruchten.

Volgens Italiaanse bijgeloof moet je de likeur maken met een oneven aantal walnoten, IMG_8697maar dat werd gezien de kleine afmeting van de noten wat lastig. We hebben dus gewoon heel veel noten geplukt om likeur van te gaan maken en zeiden tegen elkaar dat we vast een oneven aantal hadden. We namen ook nog wat verse citroenen mee uit de heerlijke tuin van de Smallekamp – wat een luxe om zo te kunnen plukken! – en konden de keuken in. Ondanks dat ik al snel handschoenen had aangedaan tijdens het plukken, reageerde het stofje op mijn hand op de vochtige schil van de citroen en werden mijn duim en wijsvinger knalrood, heel gek! Natuurlijk had ik de camera bij de hand om alle stappen vast te leggen, dus zie hier de zomerse kleurencombinatie van frisgroene walnoot, gele citroen en rode duim en wijsvinger.

In de kIMG_8698euken spoelden we de walnoten af om wat zand en gras van het oprapen van gevallen noten kwijt te raken, maar wel kort om geen smaakverlies te hebben. Het snijden van de kleine walnoten was een aardig klusje; als je grote walnoten hebt, ben je veel sneller klaar. Een heerlijk rustig klusje dus voor na het klimmen en plukken. We vulden twee grote, schoon gespoelde weckpotten met in de lengte halfdoor gesneden vruchten. Bij grote noten zou je ze in kwarten snijden, maar wij vonden deze maat prima voor de kleine vruchten.

Toen we de potten half gevuld hadden, begonnen de snijvlakken van de noten langzaam donker te kleuren en we besloten om alvast de drank toe te voegen, in ons geval Doppelkorn, maar je kunt ook Wodka of iets anders kiezen. Toen beide potten aardig vol zaten, vulden we de potten af met de drank en voegden we de smaakmakers toe: een opengesneden vanillestokje, kaneelstokjes, steranijs, een stuk verse gember in stukjes, rasp van de citroen en ook wat sap, kruidnagels en natuurlijk een behoorlijke hoeveelheid suiker.

Omdat we geen duidelijke hoeveelheid walnoten hadden – vaak lees je bijvoorbeeld 30 noten (je zou dan voor de zekerheid 31 kunnen doen) – hebben we alle andere ingrediënten ook niet precies afgewogen. Het is leuk om er een eigen draai aan te geven en hopelijk straks blij verrast te worden met het resultaat. Ik heb wel ongeveer bijgehouden wat we hebben toegevoegd voor het geval we het eindresultaat zo meteen niet zoet of kruidig genoeg vinden. Dit is ongeveer wat er in een pot van 1,5 liter is gegaan:

IMG_8702

  • Heel veel kleine walnoten, niet gewogen of geteld, zie foto
  • Doppelkorn ca 1 liter
  • 2 kaneelstokjes per fles
  • Citroenzest van 1 citroen en beetje sap
  • 6 à 8 opscheplepels suiker
  • 4 x steranijs
  • Stuk gember van halve dikke duim
  • 1 vanillestokje
  • 5 kruidnagels

Toen alle ingrediënten in de pot zaten, kon de deksel erop en was het eerste deel van het werk gedaan. De suiker was niet meteen opgelost en zakte mooi langzaam naar beneden. De tweede dag heb ik mijn pot nog gezwenkt om zeker te weten dat alle suiker en specerijen goed vermengd waren, maar nu staat hij op een koele plek te wachten. We gaan twee maanden wachten op het resultaat. We gaan dan de potten openen en de inhoud door een kaasdoek zeven en in schone flessen doen, die vervolgens liefst nog drie maanden moeten narijpen om de smaak helemaal tot zijn recht te laten komen. Misschien kunnen we er dan eindelijk mee proosten op een nieuw huis? Lees het vervolg over twee maanden, tenzij er tussentijds iets gebeurt met de potten! IMG_8703

Deel 1 gemist? Lees hier.

Advertenties

NOOT breekt wet

‘Noot’ breekt wet, dus bij gebrek aan een ingrediënt, zoek je iets soortgelijks. En voilà, een nieuw recept is geboren. De eerste keer dat ik dat deed was lang geleden met oma. We bedachten op een middag dat we pannenkoeken wilden bakken. Er waren geen eieren meer, maar misschien lukte het wel zonder? Bloem hadden we wel, maar geen melk. Zou koffiemelk ook kunnen? We hadden geen poedersuiker om erop te strooien, maar een mengsel van suiker en kaneel was misschien nog wel lekkerder. Als twee ondeugende kinderen hebben we zitten smullen van de pannenkoekjes, die we toch maar mooi met veel improvisatie en lef gebakken hadden!

IMG_4342Sinds dat experiment heb ik vaak alternatieven ingezet bij koken en bakken, uit nood of uit baldadigheid. Bij het kamperen gebruikte ik kruiden die op de camping groeiden, tijdens een weekend met vriendinnen plonsten we eens sinas in de tomatensoep voor een beetje meer ‘zoet’ (dat bruiste bijna de pan uit!) en zo zijn er legio voorbeelden. Nog steeds kook en bak ik het liefst zonder strak plan, maar op basis van de inhoud van (koel)kast, kelder en tuin. Sinds ik bezig met ben het ‘walnotenkookboek’, probeer ik deze noten natuurlijk overal in en bij te gebruiken; gelukkig is de walnoot enorm veelzijdig!

Hoewel je nu misschien zou verwachten dat ik daarom de recepten op deze site zelf nooit meer zal gebruiken, is dat niet zo. Hier vind je namelijk alleen de succesrecepten; de recepten die ik opschrijf als een experiment met walnoten erg goed uitpakt en de mee-eters zo enthousiast reageren dat ik snel aantekeningen maak om ook volgende eetgasten aangenaam mee te verrassen. De recepten op deze site heb ik dan ook vaker gemaakt en indien nodig verder verbeterd.

Het recept van het borrelhapje van bladerdeeg met dadels, geitenkaas en walnoten is hier een goed voorbeeld van. Ik zou een hapje meenemen voor een Nieuwjaarsborrel bij vrienden, maar had met boodschappen doen niet echt een plan gemaakt. Omdat ik boodschappen doen eigenlijk alleen leuk vind in het buitenland, loop ik in Nederland graag zo snel mogelijk door de supermarkt en neem een goede basisvoorraad mee. Ik zie thuis dan wel wat ik elke dag kook. Het borrelhapje dat ik maakte dat weekend, was dus geïmproviseerd, maar wel gebaseerd op een klassieke combinatie van geitenkaas met ‘iets zoets’. Walnoten behoren natuurlijk tot mijn basisvoorraad, evenals bladerdeeg en kazen. Het resultaat was een eenvoudig, maar verrassend lekker hapje dat ik daarna nog vaak met succes inzet. Je vindt het recept in het menu rechts, onder de bijgerechten of klik hier.

Berichtnavigatie