elmagoesnuts

Van NOOT naar deugd. Hier vind je mijn walnootrecepten en avonturen rondom het kweken, oogsten, kraken en bereiden van walnoten. Veel lees- en kookplezier!

Archief voor de tag “walnotenlikeur”

Walnotenlikeur maken – deel 4 en einde

En toen waren de twee maanden om en konden we onze groene noten met Doppelkorn en specerijen gaan zeven en bottelen! Dat liep toch anders af dan verwacht. Lees en huiver voor het laatste deel van dit vervolgblog.

Toen wij onlangs in Nunspeet waren, hadden we het te druk met bijkletsen en koken uit de moestuin om met de walnoten aan de slag te gaan, dus we zouden elk onze eigen pot verwerken en van elkaar horen.

Marjolijn was mij voor en belde me ’s maandags geschrokken op: er was iets niet goed met de likeur en hij smaakte vreselijk! Marjolijn had na het zeven van de noten voorzichtig een half theelepeltje geproefd en dit meteen zoveel mogelijk uitgespuugd en nagespoeld met heel veel cola! Ook Ton, die alleen een drupje proefde, was overtuigd dat er iets niet goed gegaan was! Het was niet te drinken, bah!!

Ik zocht eerst eens op of de likeur nu al goed van smaak moest zijn, omdat hij nog enkele maanden na moet rijpen. Maar ik las eigenlijk alleen maar dat de smaak beter zou worden na twee of drie maanden en niet dat hij pas dan drinkbaar zou worden.  Hij zou dus nu al drinkbaar moeten zijn, maar was dat helaas niet.

De volgende dag wilde ik ’s avonds met mijn pot met noten aan de slag, maar voordat ik zover was, belde Marjolijn weer: ‘Ik wil je even waarschuwen, want ik had de likeur toch door een kaasdoek gezeefd? Nou, die kaasdoek heb ik toen in een sopje gespoeld, maar nu heb ik één bruine hand!’ Toen we uitgelachen waren en ik me inprentte later met huishoudhandschoenen in actie te komen, kwam er nog het tweede deel van haar verhaal: ‘Maar dat is niet alles! Ik had de gezeefde noten gisteren bij het afval gedaan en toen heeft de hond de zak open gemaakt en van die noten gegeten!’ Een van de twee hondjes had blijkbaar wat van de noten gegeten en was de hele nacht hartstikke ziek geweest. Gelukkig had de hond uiteindelijk overgegeven en had dit avontuur voor de hond verder geen gevolgen, maar we waren wel geschrokken! Stel je voor!IMG_9397

Toen we hier thuis de pot openmaakten, rook de inhoud van de pot lekker fris en wat kruidig. Maar de bovenlaag van de inhoud zag er niet echt heel aantrekkelijk uit om te drinken, zie foto. Na de waarschuwing uit Nunspeet proefden we hier niet meer dan een tipje van de tong, maar dit gaf meteen een prikkelend gevoel en dat is over het algemeen geen goed teken! Bovendien was de smaak ronduit smerig.

Zie hier dus het vervolg van wat we met de inhoud van de pot gedaan hebben. We namen afscheid van een decoratieve pot met inhoud, die op de een of andere manier echt niet drinkbaar en mogelijk zelfs bedorven of giftig was.

Ik belde met een vriendin die microbioloog en food chemicus is om te analyseren wat er mis gegaan kan zijn. Eigenlijk hebben we geen duidelijke oorzaak kunnen vaststellen, helaas, maar denken we aan twee mogelijke boosdoeners. Misschien waren onze groene noten nog te klein en bevatten ze dan een stof in een te hoge concentratie, die later (deels) verdwenen is, die giftig is of wordt in combinatie met een ander ingrediënt? Deze stof zou dan een functie hebben voor de groei en later verdwenen zijn door de ontwikkeling van de vrucht? Helaas heb ik hier nog geen informatie over kunnen vinden. In recepten voor notenlikeur (nocino) lees ik steeds hoe je niet te laat moet oogsten en dat je dit kunt testen door inprikken van de groene vrucht, maar nooit over te vróeg oogsten. Wat wel zeker ook mee kan hebben gespeeld, is de hoeveelheid noten. Recepten geven hiervoor natuurlijk een verhouding, uitgaande van grote groene vruchten net voordat de eigenlijke walnoot zich begint te vormen. Wij hebben in verhouding veel meer groene noten gebruikt en de potten bijna helemaal gevuld met kleine noten, en daarna de specerijen en de drank toegevoegd. Dit zou er ook voor hebben kunnen zorgen dat de smaak veel te sterk en prikkelend geworden is, maar zeker weet ik ook dit niet.

De andere hypothese heeft te maken met het schoonmaken van de potten. Ik kocht nieuwe potten voor dit ‘project’ en reinigde deze met een sodasopje met kokend water. Ik spoelde de potten na met kokend water en liet ze drogen op een schone theedoek. Nu zou het zomaar kunnen zijn dat ik de potten niet goed genoeg gespoeld heb en er nog restjes soda in de potten gezeten hebben. Alcohol en soda samen zijn niet echt een gezonde combinatie! Hierover vond mijn vriendin wel informatie.IMG_9399

Gelukkig bevestigde mijn vriendin wel dat je potten of flessen voor de inmaak inderdaad het beste schoon kunt maken met soda en het water óf in een hete oven (droogsterilisatie), dus dat stak ik er in elk geval van op. Potten in de vaatwasser schoonmaken voor de inmaak is minder betrouwbaar vanwege andere voedingsresten, dus dit kan alleen in een superschone vaatwasser zonder andere vuile vaat.

Maar helaas heb ik geen definitief eenduidig antwoord gekregen op de vraag waarom onze walnotenlikeur ondrinkbaar is geworden en moest eindigen in de gootsteen (zie foto). Behalve de slappe lach over deze klunzige actie en een gezellige plukmiddag, leverde deze inspanning dus niks op.

Mocht iemand een idee of duidelijke informatie hebben over wat er fout ging bij het maken van walnotenlikeur, dan houd ik mij zeker aanbevolen!

Lees de eerdere, meer hoopvolle delen van dit blog hier: deel 1, deel 2, deel 3. Het gebruikte recept staat hier.

Advertenties

Likeur van groene walnoten

Juni is de tijd van de groene walnoten. De bomen zitten volop in het blad en de bomen laten hun groene vruchten zien. Als ik langs een walnotenboom loop, moet ik even met mijn vingers aan een blad zitten om die heerlijk frisse geur op te snuiven. Rond de tijd dat de asperges niet meer gestoken gaan worden, 24 juni, is het juist tijd om de groene noten te oogsten.  Inderdaad, behalve dat je met droge en natte walnoten in de keuken aan de slag kunt, kun je al eerder in het jaar met groene noten culinaire aan de slag.

dordogne_station1Groene noten geven een specifieke smaak af, die vrij komt als je ze inprikt of doorsnijdt. Door ze daarna in een vloeistof te leggen, wordt die smaak afgegeven. Na 1 juli zijn de groene walnoten over het algemeen te hard van binnen en wordt de smaak niet meer goed afgegeven. Bekende toepassingen van groene noten zijn onder andere walnotenlikeur en walnotenwijn. Ik ontdek steeds meer toepassingen van de groene walnoot, zoals walnotenketchup en walnotenchutney!

Dit jaar ga ik voor het eerst experimenteren met de groene walnoten en wil ik graag walnotenlikeur gaan maken. Ik ben bezig geweest om me op verschillende recepten te oriënteren, heb een afspraak gemaakt om op de Smallekamp te oogsten en heb Doppelkorn gekocht als basis voor de walnotenlikeur. IMG_8653Ik moet nog snel grote weckpotten kopen voordat we naar Nunspeet gaan om de walnoten te gaan plukken. Grappig, walnoten plúkken in plaats van rapen! Ik moet ook niet vergeten rubberen handschoenen en een groot keukenschort mee te nemen, want de groene noten geven bij het inprikken de bekende verfstof juglon af, die heel slecht van je handen en kleding af te halen is. Ik ben heel benieuwd of de noten groot genoeg en gemakkelijk door te prikken zijn, anders gaat het feest niet door.

Ik ga hier onze vorderingen bijhouden, dus als je zelf een notenboom hebt, kun je me volgen en meedoen. Zondag aanstaande ga ik hopelijk groene noten plukken en verwerken tot likeur. In stappen, want de noten moeten minimaal 6 weken intrekken, waarna je er suiker bij moet gaan doen en dan nog ongeveer een week moet wachten voordat je de walnotenlikeur kunt gaan proeven. Bij andere recepten voeg je wel meteen de suiker toe. In beide gevallen schijnt na drie maanden de smaak nog beter te zijn. Dat komt goed uit met de zomervakantie voor de boeg. Ik heb ook al verhalen gelezen over troebele, wrang smakende drankjes, dus het wordt vast spannend om dat te volgen! Dit hele proces ga ik hier in stappen te beschrijven.

Ondertussen lijkt het buiten IMG_0420wel herfst en eten we van het laatste potje walnotenjam. Deze jam, eigenlijk confiture, is alleen maar lekkerder geworden is sinds ik hem vorig jaar in februari maakte. De walnotensmaak is veel sterker dan toen ik hem net gemaakt had. Ook dat is dus een product om te maken en even een paar maanden geduld mee te hebben. Handig om te weten als je na de zomer ook van (eigen) verse appels deze heerlijk confiture wilt gaan maken.

Walnotenclips

In het onderwijs worden steeds meer zogenaamde kennisclips gemaakt: de docent neemt een stukje informatie op met boeiende visuele ondersteuning en de leerling/student kan dit filmpje overal en altijd bekijken als voorbereiding op een les of toets, zo vaak als hij wil. Dit bracht me op het zoeken naar filmpjes over walnoten en warempel, ik vond een aantal nuttige of grappige filmpjes om te delen. Geen van de filmpjes duurt langer dan 3,5 minuut.

clip

Natuurlijk kun je ook voor een meer klassieke manier om noten te kraken kiezen, zoals met dit robuuste walnotenkraakapparaat dat we in Engeland in een antiekwinkel vonden.

Ook over het verwerken van noten in een lekker drankje, vind je leuke clips. kasHier zie je hoe je walnoten kunt gebruiken om lekkere walnotenlikeur te maken, leuk en gemakkelijk! Kijk hier voor de clip en het recept. Wel drie maanden geduld hebben voordat je de likeur kunt drinken!

Dit laatste filmpje over de walnotenboom zelf, is ook een goed voorbeeld van een korte kennisclip met visuele ondersteuning: walnootboom. De informatie die ze in het volgende filmpje geven, blijkt alleen niet helemaal te kloppen, want volgens walnotenexpert Ton Friesen van de Smallekamp, heeft de juglans ailantifolia (Japanse walnoot) productierassen die wel eetbare noten produceert. Gelukkig maar, zo profiteer je van een lekkere geur van de boom en walnoten om te gebruiken! Waar zal ik komend weekend de walnoten eens voor gebruiken?

20140627-080108-28868526.jpg
[foto van http://1.bp.blogspot.com%5D

Berichtnavigatie